Column 'Snoep'
uit het lentenummer van het tijdschrijft 'De Seizoener'

En dan loop je met je kinderen door de -al dan niet verantwoorde-boodschappenwinkel en dan voel je de bui al hangen. Het onvermijdelijke snoepschap komt dreigend dichterbij. Koortsachtig zoek je nog naar andere routes, maar te laat! Je kinderen hebben het natuurlijk op afstand geroken (zeker in de Appie is de lucht letterlijk onmiskenbaar). En dan begint het gezeur. "Ahh, mam, toe nou, mogen we vandaag dropjes mee?" Of, op verontwaardigde toon: "Maar deze lollies hebben we al zóóó lang niet gehad!" . In de zomer gaat het ietsjes anders, want dan staat de diepvries bij de ingang, uiteraard vól met heerlijke ijsjes. Dan drukken ze hun neusjes plat tegen de deksel, de winkeljuffrouw slaat het misprijzend gade. Eerst gaan ze in overleg met elkaar welke de lekkerste is. Als die onderhandeling rond is, begint het offensief. Na enig gesputter geef je toe. Gelukkig heb je talloze redenen om dat ten opzichte van jezelf te verantwoorden; je had vanochtend zo'n slecht humeur (schuldgevoel). Ach wat maakt het uit, één dagje slecht eten kan er ook nog wel bij (gemakzucht). Achossie, je moet tenslotte vanmiddag weer weg (compensatie). De één was gisteren naar een feestje maar de ander niet (moederkloekerij). Je hebt nu geen zin in een scène (redden wat er te redden valt). En ga zo maar door. En vanaf dan treedt er hondengedrag in werking. Diegene die met z'n hond wel eens een hondenschool heeft bezocht, weet wat dat betekent: één keer belonen maakt het voor de hond de volgende negen keer de moeite waard om het te proberen. Intervalbeloning. Kinderen weten precies hoe dat in zijn werk gaat.

Als je dan aldus bent gezwicht is er vervolgens een scala aan kleurtjes, geurtjes, vormpjes, kleverigheidjes, suikertjes en verpakkinkjes die je kind naar binnen kan werken. En daar nu gaat het om: waar zeg je eigenlijk ja tegen? Er is natuurlijk onderscheid tussen snoep en snoep. Je hoeft maar een vergelijk te maken tussen snoep uit de gewone buurtsuper en dat uit de natuurvoedingswinkel. Alleen al de kleuren zijn een wereld van verschil. En, wie er ervaring mee heeft, weet dat ook de smaak zeer verschillend is. Dan heb ik het nog niet eens over de concrete ingrediënten; daar waar "regulier" snoep boordevol geraffineerde suiker, kleurstoffen, smaakstoffen, geurstoffen en overige chemicaliën zit, bevat "verantwoord" snoep natuurlijke ingrediënten, wordt het minder gezoet en de zoetmiddelen zijn doorgaans minder geraffineerd. En laat je niets wijsmaken! Wanneer Daphne Deckers per reclameboodschap zoetsappig beweert dat "Chuppa Chup" lollies zo geweldig gezond zijn omdat ze écht fruit bevatten, dan laat ze na om te vertellen wat er behalve die luttele procentjes fruit nog meer in zit. Wees wakker, ouders! Laat je niet in de luren leggen!

Om te voorkomen dat je jezelf achteraf schuldig voelt over wat je je kind allemaal laat eten, kun je er om te beginnen een gewoonte van maken om etiketten te lezen. Heel leerzaam. Pak er dan ook eens een E-nummerlijst bij (verkrijgbaar bij de Alternatieve Konsumentenbond) en besef wat het betekent voor een kinderlichaam in opbouw om al die onnatuurlijke stoffen dag in, dag uit te moeten verwerken. Wat betekent het voor een kinderlijf om in de vorm van smaak de boodschap te krijgen dat er iets met aardbeien naar binnenkomt, terwijl dat vervolgens niets met aardbeien te maken heeft? Een kind heeft een feilloos gevoel voor "waarheid" . Wanneer je je anders voordoet dan je je werkelijk voelt, dan wéét een kind dat en negen van de tien keer zal het je dat ook spiegelen. Wanneer het gaat over "oneerlijke" voeding, is dat veel minder makkelijk. Het kind zal het gewoon maar moeten slikken. Keer op keer. Wij jokken hem zijn lichaam in. In sommige gevallen zijn kinderen gezegend met een intolerantie; het lichaam zegt "nee" tegen alle oneerlijkheid, tegen de nep-smaakjes, de nep-kleurtjes en de nep-geurtjes. Maar meestal slikken ze het. Arme kinderen.

Mijn motto is: ga bewuster om met snoep, zowel in kwaliteit als in kwantiteit. En mocht je nog eens wanhopig toegeven in de winkel; bedenk dan dat het helpt om regels in te stellen. Het geeft even strijd, maar dan is er de verademing van de duidelijkheid. We krijgen één keer per dag wat lekkers en dat is als we uit school komen. Of: we hebben twee snoepdagen per week. Of, voor de beginnende ouders zonder voorgeschiedenis: we krijgen één keer per week snoep en de rest van de week elke dag een lekker (verantwoord) koekje.

En tsja, ook honden gedijen het beste bij duidelijkheid.