Column 'Boerderij'
uit het zomernummer van het tijdschrift 'De Seizoener'

Het is weer zowat vakantietijd. Mijn gedachten gaan steeds vaker naar opwaaiende zomerjurkjes, vieze voetjes, plakkerige ijs-gezichten, dubbele boterhammen met zand en lekkende waterflesjes in mijn tas. Ook de kinderen krijgen de smaak te pakken. Ze vragen nu al naar doosjes waarin ze straks hun schatten kunnen bewaren en meenemen. Tientallen schelpjes en steentjes vinden ieder jaar hun weg naar ons huis, waarna ze de rest van hun bestaan in vergetelheid doorbrengen. Weggooien is geen optie, want aan ieder scherfje roze, wit of grijs, ieder zachtgerond kiezeltje, kleeft een herinnering. En herinneringen bewaren we.

Een van de vast terugkerende evenementen tijdens de vakantie is een bezoek aan de boerderij. Ook thuis halen we onze zuivel bij de boer, maar dit is toch anders. Deze boerderij heeft behalve zuivel ook een speeltuin met trampoline, skelters, schommels en een zandbak. De vaders en moeders kunnen hun kinderen los laten terwijl ze genieten van een kop koffie of thee, zonder zich verder al te veel zorgen te maken. En de kinderen spelen zich blijer. Er wordt gesprongen, gerend, gesjeest, gejoeld en af en toe geruzied. Maar het áller, állerfijnste komt nog. Met verhitte hoofdjes en natte plakharen weten ze wat er ná het spelen zal volgen; het ijsje. Overheerlijk ijs, gemaakt op de boerderij zelf, met melk van eigen koeien. Met smaken om van te smullen zoals cranberry, duindoorn en natuurlijk de gouwe ouwen als citroen, chocola en banaan. Vooral het duindoornijs is favoriet, dat wordt de rest van het jaar niet vergeten. Tijdens de kerstvakantie dromen ze nog van die zomers-oranje lekkernij.

Als de ijsjes zijn opgelikt, de haren opgedroogd en de toeten schoongepoetst, dan brengen we nog een bezoek aan de stal. De meeste koeien staan weliswaar in de wei, maar er zijn altijd wel een paar kalfjes die samen met hun moeder te zien zijn. En zo komen we tot rust. Na spel- en ijsgenot volgt nu de verwondering. De schommels en de wipwap zijn vergeten.

Nu gaan we dan toch echt weer terug naar ons vakantie-thuis. De tas gevuld met melk, yoghurt en kaas voor later, fietsen we terug langs akkers met goud-wuivend graan, de wind in de rug. De meeuwen vliegen groot boven onze hoofden. De middag nadert zijn eind en de kinderen worden stil. Met blozende wangen en bruine huid zijn ze zo langzamerhand toe aan slaap. En wij ook.

De dagen daarna, als we onze boterhammen beleggen met romige kaas, herinneren we ons de koeien. En natuurlijk het ijs. Bij één boerderijbezoek blijft het meestal niet&

Het kopen van zuivel, groente of vlees bij de boer geeft (veel) meer voldoening dan boodschappen doen in de winkel. Voor kinderen is het bovendien een goede manier om zich te kunnen verbinden met wat ze eten. Mocht je thuis geen boerderij in de buurt hebben, dan is je vakantie-in-eigen-land wellicht een goede gelegenheid. Kijk dan voordat je vertrekt op www.biologica.nl. Onder het kopje 'ekogids' vind je de verschillende biologische boerderijen per provincie ingedeeld. Veel plezier!